Winkelmandje

producten

Majerus naar de winst in de Westhoek

24 april 2016

Christine Majerus heeft een voorjaar achter de rug waarin ze veel werk verzette voor haar ploeggenoten. Hoewel haar ploeggenoten en de teamleiding waardering hebben voor haar tomeloze inzet, is Majerus maar zelden een plaats in de spotligths gegund voor al het werk dat ze stilletjes, consequent en loyaal doet.

In Boezinga zette Majerus haar tactische vaardigheden en sterke benen om in haar eerste wegzege van het seizoen in Dwars door de Westhoek. De kampioen van Luxemburg - op de weg, de tijdrit en in het veld - toonde zich de snelste in een technische sprint. Daarmee boekte ze voor het team de vijftiende zege van het prille seizoen.

"Ik vind het prima om te werken voor mijn ploeggenoten" zei Majerus. "Als ik realistisch ben, kan ik de Ronde van Vlaanderen momenteel niet winnen. Ik kan in de top 15 eindigden, misschien bij de beste tien, maar dat brengt het team weinig. Ik denk er ook niet aan als het werken voor een ploeggenote. Dit is mijn baan en ik doe het. Het werkt voor mij. We hebben veel gewonnen en dat geeft me veel voldoening."

“Natuurlijk train je niet om alleen te knechten” zei Majerus. “Ik ben blij dat ik mijn kansen heb kunnen grijpen, als deze zich voordeden dit jaar. Ik heb nu drie kansen gekregen en telkens stond ik op het podium, vandaag was er zelfs de zege. Ik denk dat het ook voor het team prettig is om te weten dat ik het af kan maken op het moment dat mijn kaart gespeeld wordt.”

Boels-Dolmans was dit voorjaar dominant, vaak als gevolg van een overtalsituatie voorin. De Nederlandse UCI-ploeg is meestal goed vertegenwoordigd in kopgroepen en weet die situatie dan in winst om te zetten. Zondag was een uitzondering op de regel omdat dit keer Rabo-Liv het best vertegenwoordigd was in de kopgroep.

“Het was aan Rabobank in de finale omdat zij het sterkste team aan de start hadden” legde Majerus uit. “Zij lieten het veld uiteen slaan na ongeveer een half uur koersen. Dat leverde nog een grote groep op waarin wij met drie vertegenwoordigd waren, naast mij waren Karol-Ann Canuel en Demi de Jong present.” 

Rabo-Liv bleef gas geven naarmate de koers vorderde.

“Er zaten drie ronden in met een klimmetje” merkte Majerus op. “Telkens als die klim in het parcours opdoemde, probeerde men de groep te laten breken. De laatste keer dat we dat punt passeerden, lukte dat ook. We waren nog met twintig rensters over.”

“Helaas kreeg Karol-Ann Canuel met een lekke band af te rekenen” zei Majerus. “Dat was op een ongelukkig moment, onder aan de klim. Anders was ze ongetwijfeld mee geweest, maar het tempo lag nu te hoog om terug van voren te komen.”

Een groep van twintig – inclusief Majerus en De Jong – kreeg toen nog twee lokale rondjes voor geschoteld.

“Zelfs voordat we de slotronde in gingen, ging Rabo-Liv aanvallen” zei Majerus. “Aanvankelijk volgden we. Wij waren met twee, zij met vijf. We waren duidelijk niet in het voordeel. Ik wist dat het problemen zou opleveren, als het zo bleef gaan. We konden niet op alles reageren.”

Het duo moest daarom zelf het offensief kiezen

“Het beste wat we konden doen, was ze aanvallen” legde Majerus uit. “Daardoor kwamen we met drie in plaats van met vijf rensters van Rabo-Liv van voren te zitten. Dat was beter.”

Majerus viel in de eerste lokale ronde aan en kreeg namens Rabo-Liv Kasia Niewiadoma en Pauline Ferrand Prevot mee. Dat tweetal wenste niet mee te werken, waardoor de poging gedoemd was te mislukken.

“Zij hadden Anna van der Breggen en Marianne Vos in de groep daarachter. Daarom wilden ze niet rijden. Ik bleef gas geven omdat ik wilde dat ze achter mij aan het werk moesten.”

De vlucht hield geen stand en De Jong was de volgende die het probeerde. Daarna was het opnieuw Majerus’ beurt. Een groep van negen raakte weg en de beide rensters van Boels-Dolmans waren mee.

“We begonnen direct mee te draaien” zei Majerus. “Rabo was met Vos en Van der Breggen mee en we sloegen een kloof.

Majerus bereidde zich voor op late aanvallen. Zoals verwacht, probeerden beide rensters van Rabo-Liv het offensief te kiezen, maar de Luxemburgs kampioene kon twee keer pareren. 

“Het kwam op een sprint aan” zei Majerus. “Het was een gevaarlijke aankomst op kasseien. Dat is nooit eenvoudig. Marianne Vos maakte een foutje in de sprint, ik zat achter haar. Voordat ze viel, zag ik het al aankomen. Mijn fiets ging van rechts naar links en ik kon het net rechtop houden. Het was veiliger voor me een ander stuk van e weg te kiezen.” 

Majerus deed dit. Vos raakte een dranghek en sloeg tegen de grond. Majerus kwam als eerste over de streep, daarbij Elena Cecchini (Canyon-Sram) en Emma Johansson (Wiggle-High 5) terug verwijzend naar de andere podiumplaatsen.

“Dit was geen leuke manier om te winnen, moet ik zeggen, ik ben niet dolblij met de zege”zei Majerus. “Ik voelde me sterk vandaag. We konden de wedstrijd domineren ondanks het feit dat we in een ondertalsituatie zaten.”

“Ik vind het jammer voor Marianne dat ze viel, maar ik kan het niet veranderen. Ik ben blij dat ze in orde is. Soms moet je risico’s nemen om te winnen. Helaas voor Vos maakte ze een inschattingsfout. Ik deed dat niet, het hoort bij het spel.”

Majerus naar de winst in de Westhoek

Andere nieuwsberichten