Winkelmandje

producten

Brammeier hoopt half december weer te koersen

15 november 2016

Veel meer dan het opstellen bij de start en de eerste honderd meter van de wedstrijd weet Nikki Brammeier niet meer van het Europees kampioenschap veldrijden 2016.

“Ik herinner me nog dat er wat ruimte was in de binnenbocht en dat ik dus mijn kans zag om een paar plekken op te schuiven,” schrijft Brammeier in een indrukwekkende post op Facebook, waarin ze vertelt over de gevolgen van haar val - onder andere een flinke hersenschudding. “Het volgende dat ik weet is dat ik op de grond lag, schreeuwend van de pijn, met mijn helm in stukken. Ik hoopte dat iemand zou komen, dat iemand me zou helpen.”

“Ik viel met 50 kilometer per uur vol op mijn gezicht, in het grind,” vervolgt ze. “Dit soort valpartijen gebeurt niet vaak, zeker niet in de cross.”

Vanwege de val op haar hoofd moest Brammeier worden gehecht aan haar gezicht en mond. Maar naast de pijn in het aangezicht kreeg ze ook last van hoofdpijn. Ze bleek een ernstige hersenschudding te hebben, met alle verschijnselen die daarbij horen. De heftigheid van de pijn in haar hoofd verdoezelde lange tijd dat ze nog ander letsel had opgelopen. Afgelopen week maakte ze bekend dat er meer aan de hand is dan alleen een hersenschudding en wonden in haar gezicht.

“Met alles wat er pijn deed in en aan mijn hoofd, ging alle aandacht in eerste instantie daar naartoe,” vertelt Brammeier. “Mijn mond zat vol hechtingen; ik kon niet praten; mijn oog was opgezwollen, dus ik kon nauwelijks wat zien. Ik voelde al wel pijn in mijn rug, maar ik maakte me er aanvankelijk niet al te druk over. Omdat ik voornamelijk nog in bed lag en alleen een beetje in de slaapkamer rondliep, had ik nog niet de gelegenheid gehad er echt aandacht aan te schenken.”

“Naarmate de dagen vorderden en de hoofdpijn minder werd, kwam ik vaker uit bed en ging ik ook naar buiten. Toen merkte ik dat de pijn in mijn rug en been erger was dan ik verwachtte na zo’n val,” gaat Brammeier verder. “Ik ging naar de fysiotherapeut, waar ook een dokter aanwezig was. Ik vertelde hem dat ik het gevoel had dat deze pijn niet simpelweg de naweeën waren van een valpartij.”

Brammeier onderging een MRI-scan, waaruit bleek dat ze een stressfractuur in het heiligbeen heeft, het grootste bot van de wervelkolom.

“Ik weet nu alleen dat er ergens een breukje zit. Een tweede scan, die deze week plaatsvindt, moet iets meer details geven.”

“Ik mag op dit moment niet te veel druk uitoefenen op het gebied van de breuk, dus ik mag niet rennen of springen,” vertelt Brammeier. “Zodra ik zelf het idee heb dat ik er klaar voor ben om weer te gaan trainen, mag ik weer op de fiets stappen. Dat is natuurlijk goed nieuws, maar ook dan mag ik nog niet te veel druk op het heiligbeen uitoefenen.”

Brammeier zit inmiddels wel alweer op de fiets, maar alleen binnen. Haar Tacx is binnenshuis opgesteld en slechts twee weken na haar onfortuinlijke val maakte ze alweer de eerste meters op haar fiets.

“Mentaal is het fijn dat ik zo snel alweer op de fiets zat,” vertelt ze. “Het is heel prettig dat ik dat kan doen. Het voelt goed om de normale dingen te kunnen doen. Na de val zat ik thuis, tegen mezelf op te kijken, met mijn eigen gedachten. Ik kon niet praten, wat het ook niet gemakkelijker maakte. Nu kan ik naar buiten en kan ik fietsen op mijn indoor trainer. De laatste paar dagen heb ik zo veel vooruitgang geboekt, en vanaf nu zal het alleen maar elke dag beter worden.”

Hoewel er natuurlijk teleurstelling was dat ze ook een breuk heeft overgehouden aan haar val, vindt Brammeier het gemakkelijker om met een botbreuk om te gaan dan met haar hersenschudding. De hersenschudding kwam met een flink aantal symptomen, waaronder slecht zicht, zware hoofdpijn, overgeven, evenwichtsstoornissen, overgevoeligheid voor licht en geluid, moeite met concentreren en duizeligheid.

Juist die extreme symptomen van de hersenschudding hebben Brammeier doen besluiten om zich in de toekomst in te gaan zetten voor meer bewustzijn hierover.

“Ik heb nog nooit eerder zoiets meegemaakt als met mijn hersenschudding,” legt ze uit. “Ik denk dat ik in shock was direct na mijn val, ik had nog niet echt door wat er precies gebeurd was. Pas in de dagen erna drong alles tot me door. Dat was geen leuke tijd voor me.”

“De afgelopen dagen heb ik aardig wat vooruitgang geboekt. Dat er toch een breukje in mijn rug blijkt te zitten was natuurlijk een teleurstelling. Maar ik wist al dat er iets niet goed zat. Als sporter heb je een soort zesde zintuig als het je eigen lichaam betreft. Ik wist dat ik waarschijnlijk geen goed nieuws zou krijgen, maar met dit nieuws kan ik gelukkig verder.”

De eerste dagen na de valpartij verbleef Brammeier in België. Toen ze fit genoeg was om te reizen, keerde ze terug naar Engeland. Ze wil de mensen om haar heen, met name haar man Matt, enorm bedanken. Ze hebben allemaal een belangrijke rol gespeeld in haar herstel.

“Het was zo fijn om met vrienden en familie te zijn,” zegt Brammeier. “Op dit moment kijk ik naar niks wat met wielrennen te maken heeft. In eerste instantie lukte het ook gewoon niet om naar een scherm te kijken, maar nu wil ik me alleen maar richten op de dingen om me heen. Niet op de dingen die ik mis.”

“Het is natuurlijk een vervelende situatie dit, maar ik kan er goed mee omgaan,” zegt ze. “Dat doe ik door gewoon elke dag weer opnieuw ervoor te gaan. Er is niet veel anders dat ik kan doen.”

Als het herstel van de hersenschudding doorgaat zoals nu, hoopt Brammeier half december weer wedstrijden te gaan rijden, zo’n twee weken voor de drukke Kerstperiode.

“Daar ga ik voor,” zegt ze. “Ik ga er zo hard mogelijk aan werken om dat doel te halen. Maar ik ga niks overhaasten. Ik luister naar mijn lichaam en ik bekijk mijn herstel per dag.”

Brammeier hoopt half december weer te koersen

Andere nieuwsberichten